Ademoefening nacht 1
Op het zonnewiel
Onze ademhaling is een cylcus van opeenvolgende in- en uitademingen. Daartussen, tussen een in- en uitademing, is er even een pauze, rust. Hier keert de beweging zich. Ook de zon volgt dit ritme doorheen het jaar: de inademing is het toenemen van kracht van de winter tot de zomer om dan weer aan kracht te verliezen.​​​
Een halo rond de zon. Het zonnewiel is een natuursymbool.
Een fenomeen van het licht dat breekt op ijskristallen in hoge sluierwolken.
Doorheen het jaar zijn er 4 belangrijke momenten: de equinoxen wanneer dag en nacht even lang zijn, en de zonnewendes waarbij de dagen gaan lengen of korten. Op de wendes staat de zon 3 dagen stil. Dat is de adempauze. Het moment waarop de energie van richting veranderd.
​
Ook de maan volgt een gelijkaardig ritme: de volle en nieuwe maan zijn de momenten van stilstand en kering. Daar midden tussenin staat ze halfvol.
Via deze eenvoudige ademoefening kan je je met deze cyclus verbinden.
Hou het beeld van het zonnewiel voor ogen.
Adem langzaam en diep in,
hou dan je adem even vast (de pauze)
en adem dan op het zelfde tempo als het inademen weer uit.
Indien het jou kan helpen mag je gerust tellen.
Op een ritme van 4 lukt het meestal aardig.
4 tellen in, 4 tellen pauze,
4 tellen uit en 4 tellen pauze.
Nu gaan we de oefening verbinden met engte en ruimte. Ga bij jezelf invoelen: wat gebeurd er als je je engte voorsteld bij het inademen? Klopt dat naar jouw gevoel, of creeërt inademen juist ruimte? Opent de ruimte zich in het fysiek naar buiten bewegen van je buik? Of loopt het dan juist vol en toont de ruimte zich in het loslaten? Kan je de pauzes ervaren als een drempel, het keerpunt om van engte naar ruimte te gaan? Of toont de ruimte zich juist in de rust van de pauze?
Blijf dus een tijdje rustig op de tel van 4 ademen en observeer.